Forum LUGPol Strona Główna Forum LUGPol
www.lugpol.pl

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj

Poprzedni temat «» Następny temat
LEGO Harry Potter: Years 1-4
Autor Wiadomość
nori 
Adminus Emeritus


Wiek: 38
Dołączył: 02 Lut 2005
Wpisy: 914
Skąd: Kraków
Wysłany: 2010-08-05, 22:33   LEGO Harry Potter: Years 1-4



Przygody bohaterów z uniwersum Gwiezdnych Wojen, poszukiwanie skarbów w towarzystwie Indiany Jonesa oraz strzeżenie mrocznego Gotham ramię w ramię z Batmanem. Opierając się na plastikowych klockach, Traveller's Tales stworzyło wiele wirtualnych światów, rozsławiając markę LEGO na ekranach komputerów oraz konsol. Przy okazji zdobywając jak najbardziej zasłużoną sławę oraz prestiż. Nic dziwnego więc, że nadal kurczowo trzymają się tej tematyki i, mimo, że w ich dzieła wkrada się coraz większa schematyczność, nadal są to wprost rewelacyjne tytuły. Ba! Odnoszę wrażenie, że każda kolejna gra jest coraz lepsza! Czy to wrażenie będzie słuszne przy najnowszej, magicznej edycji? Zapraszam na wycieczkę do Hogwartu!



LEGO Harry Potter: Years 1-4

Rok produkcji: 2010
Ilość elementów: 1 płyta DVD
Wymiary pudełka: standardowe typu DVD
Wersja językowa: Polskie napisy
Producent: Traveller's Tales (oficjalna strona)
Wydawca: Warner Bros. Entertainment Inc.
Dystrybutor PL: Cenega
Oficjalna strona: http://games.kidswb.com/o...o-harry-potter/
Platformy: PC DVD, PlayStation® 3, XBOX 360™, Nintendo DS., Nintendo Wii, PSP
Wymagania minimalne / zalecane dla PC:
- system: XP / Vista / 7
- procesor: Intel P4 1,8 GHz lub AMD Athlon XP 2200/ Intel Core 2 Duo lub AMD Athlon 64 2.8 GHz
- pamięć: 512 MB RAM / 2 GB RAM
- pamięć dyskowa: 12 GB (nieprawda – gra na dysku zajmuje niecałe 6 GB)
- karta graficzna: ATI X 1300 lub NVIDIA GeForce FX 5800 (256 MB RAM) / ATI HD 2900 lub NVIDIA GeForce 8800
- karta dźwiękowa: w 100% zgodna z DirectX 9.0c
- napęd: DVD-ROM



Traveller's Tales
Od czasów gdy Traveller's Tales wypuściło pierwszą grę w legowym klimacie, czyli pamiętne LEGO Star Wars: The Video Game, seria rozrosła się do całkiem sporych rozmiarów, i co ważniejsze, każda kolejna część cieszy się niesłabnącą popularnością.

Dla przypomnienia, dotychczas wydane tytuły:
- LEGO Star Wars: The Video Game (2005),
- LEGO Star Wars II: The Original Trilogy (2006),
- LEGO Star Wars: The Complete Saga (2007),
- LEGO Indiana Jones: The Original Adventures (2008),
- LEGO Batman: The Videogame (2008),
- LEGO Indiana Jones 2: The Adventure Continues (2009),
- LEGO Harry Potter: Years 1-4 (2010),
- LEGO Star Wars III: The Clone Wars (premiera w przyszłym roku).

My name is Potter, Harry Potter

Cała filozofia rozgrywki jest praktycznie identyczna jak we wcześniejszych tytułach z „serii”. Otrzymujemy więc szereg etapów, pogrupowanych po sześć na każdy rok z czterech lat nauki w Hogwarcie (a każdy rok odpowiada jednemu filmowi). Mimo że w danym momencie sterujemy tylko jedną postacią, to w każdej chwili mamy możliwość przełączenia się na inną, towarzyszącą nam w przygodzie. A gdy do tego dodamy, że postacie zazwyczaj posiadają różne umiejętności, zabawa nabiera sporych rumieńców, szczególnie że często chodzimy w nieco większej grupce. Jeszcze lepiej, gdy koło nas zasiądzie żywy towarzysz i poprowadzi wirtualnego odpowiednika na ekranie, atrakcyjność rozgrywki w takim przypadku znacznie się zwiększa!



Pierwsze spotkanie z grą to tzw. Story Mode – czyli przechodzimy poszczególne etapy w ściśle określonej kolejności, dodatkowo jesteśmy raczeni prześmiesznymi, choć o specyficznym humorze, przerywnikami filmowymi. I tu niestety pojawia się wada gry, zresztą dokładnie taka jak we wcześniejszych produkcjach studia. Bez znajomości filmów, gra tworzy totalny mętlik jeżeli idzie o scenariusz, niestety w tym wypadku jest to produkt ewidentnie skierowany do fanów Harrego Pottera i to takich dobrze znających całą historię. Nie bez przyczyny użyłem nawiązania do filmów – w widoczny sposób gra opiera się właśnie na nich, a nie na książkach: widać to wyraźnie w ogromnej ilości uproszczeń. Wada ta jest tym bardziej bolesna, gdyż spokojnie na każdy rok nauki można by przygotować o wiele więcej etapów*.



Mimo aż rażących uproszczeń w scenariuszu i niestety niewykorzystanego potencjału, poziom etapów jest naprawdę wysoki! Podczas poznawania przygód Harrego, i oczywiście jego zarówno przyjaciół, jak i wrogów (bo każda postacią wcześniej czy później da się zagrać!), będziemy mieli okazje poskakać, poczarować, polatać na miotle, popływać, zmierzyć się z bosami, a nawet cofnąć czas.



Podobnie jak we wcześniejszych grach z serii, dostęp do poszczególnych etapów odbywa się poprzez tzw. hub. I warto zatrzymać się na chwilę przy tym „łączniku”, gdyż to co twórcy przedstawili w niniejszym tytule jest, lekko mówiąc, rewelacyjne!
Hubem jest Zamek Hogwart, i jak na zamek przystało, jest wprost monumentalny!
Owszem, próba wprowadzenia sporych rozmiarów huba (hubów) była już w drugim Indianie, jednak tam taki patent nie do końca się sprawdził. Natomiast Hogwart jest wprost najeżony najróżniejszymi bonusami, niespodziankami i komnatami których zwiedzanie nie jest wymagane podczas Story Mode. Dodatkowo, nie ma problemu ze zmianą postaci, wystarczy znaleźć i odblokować odpowiedni kociołek (Eliksir Wieloskokowy), a jeden łyk dziwnego zielonego napoju pozwoli na wybranie innego wcielenia, oczywiście spośród dostępnych czyli tych które już odblokowaliśmy podczas rozgrywki.
Po hubie poruszamy się bez skrępowania, między właściwymi etapami mamy całkowitą swobodę w eksploracji, natomiast gdy nabierzemy ochoty na kontynuowanie ścieżki scenariusza, wystarczy podejść do Bezgłowego Nicka który poprowadzi nas do odpowiedniego miejsca. Co więcej, Hogwart to przecież szkoła, więc znajdziemy tu klasy lekcyjne, gdzie, jak na szkołę magii przystało, poznajemy nowe zaklęcia. Każdą z takich lekcji można traktować jako swoisty mini etap, a poznanie danego zaklęcia zazwyczaj wiąże się z rozwiązaniem jakiejś zagadki logicznej czy zręcznościowej.



Będąc przy zagadkach logicznych – zarówno Hogwart jak i etapy są nimi wypełnione aż po brzegi! Walka zeszła na dalszy plan, ba! występuje praktycznie tylko marginalnie! I nie ukrywam, mimo że we wcześniejszych tytułach „naparzanie” się z innymi legoludkami było bardzo przyjemne, to taką zmianę uważam za ogromną zaletę, tym bardziej, że zagadki są zazwyczaj proste ale nie trywialne, a ich rozwiązanie naprawdę napawa satysfakcją. A do tego nawet podczas bardzo długiej rozgrywki w ogóle się nie nudzą, pomysłowość autorów potrafi nieraz zaskoczyć i wywołać szczery uśmiech na twarzy.



Oczywiście sama filozofia rozgrywki praktycznie się nie zmieniła, nadal musimy odkryć wiele bonusów, wśród których są sztony postaci oraz zaklęć, kawałki herbu Hogwartu, czy też ukryte klocki, dające dostęp do najróżniejszych bonusów ułatwiających niekiedy rozgrywkę oraz umożliwiających zabawę na dodatkowych etapach. I uwierzcie, jest czego szukać, gdyż, jak zwykle w LEGO grach, dostęp do pewnych miejsc wymaga postaci z odpowiednimi umiejętnościami, tak więc niemożnością jest odkrycie wszystkiego za pierwszym podejściem.
Zresztą odkrycie danego bonusu to dopiero połowa sukcesu, by go wykorzystać należy go zakupić, a to z kolei wiąże się z zbieraniem legomonet. Ta gra jest naprawdę rozbudowana!



Warto wspomnieć też o niejako drugim hubie, czyli Dziurawym Kociołku – z tej knajpki dla magów mamy dostęp do tablicy ogłoszeń która umożliwia ponowne rozegranie danych etapów, nie tylko w trybie Story, ale tez w tzw. Free Playu czyli gramy gromadką postaci o różnorakich umiejętnościach. Z Kociołka możemy też udać się na ulicę Pokątną przy której ulokowano szereg magicznych sklepów w których możemy zakupić odkryte bonusy. Na końcu ulicy leży Bank Gringotta w którym możemy poprzez skarbce dostać się do etapów dodatkowych, które oczywiście musimy w odpowiedni sposób odblokować.

Uff, jest tego naprawdę sporo, wystarczy nadmienić, że gdy skończyłem rozgrywkę wg scenariusza, okazało się że zaliczyłem ledwo 40% całej gry! A do tego gra jest strasznym pożeraczem czasu, te 40% wymaga ponad dziesięciu godzin zabawy!



Niestety, gra posiada tez parę wad, spośród których za najpoważniejsze można uznać niekiedy zawodną sztuczną inteligencję naszych towarzyszy (choć i tak jest nieporównywalnie lepiej niż we wcześniejszych tytułach), niekiedy denerwującą pracę kamery a przez to utrudnioną rozgrywkę, czy też coś co mnie prywatnie bardzo irytowało – gdy postać „schowa” się za jakimś elementem otoczenia powinien on stać się delikatnie przezroczysty lub zupełnie zniknąć. Tymczasem momentami postać znika nam zupełnie z oczu i mimo że pojawia się ikonka informująca gdzie się ona znajduje, to niestety nie wiemy w którą stronę jest np.: obrócona, oraz czy przypadkiem nie zahaczyła o coś niefortunnie tam umieszczonego, a należy zaznaczyć że wykrywanie kolizji też niestety często nawala...
Kolejnym minusem jest sterowanie, wystarczy tylko wspomnieć, że gra na klawiaturze jest ogromnie uciążliwa, przyzwoity pad z gałką analogową jest tu nieodzowny. Przy sterowaniu warto nadmienić, że z czasem dostajemy dostęp do coraz większej ilości czarów i mimo że możemy je wybierać świadomie, to często gra sama za nas decyduje jaki czar na danym obiekcie zastosować. I niestety zdarza się że trafiamy nie to co trzeba, albo mamy znacznie utrudnione wykonanie jakiejś czynności. Nie jest to jakoś strasznie deprymujące, jednak mogłoby być lepiej dopracowane.



Warstwa dźwiękowa prezentuje się bardzo dobrze, ludziki nie mówią, a jedynie wydają śmieszne pomruki, natomiast muzyka została zaczerpnięta bezpośrednio z filmów. Co do warstwy graficznej, mimo że engine ma już swoje lata, a w grze są oczywiste wyraźne uproszczenia, to jednak niektóre lokacje, łącznie z Hogwartem, potrafią autentycznie zachwycić!



W drugiej części LEGO Indiana Jones debiutował całkiem rozbudowany edytor poziomów, także w Harrym Potterze znalazło się dla niego miejsce. Niestety, mimo ledwo zauważalnych usprawnień, edytor przede wszystkim powiela błędy wcześniejszej wersji, w tym największy, jakim jest niemożność dzielenia się własnoręcznie stworzonymi etapami w internecie. Są one dostępne tylko i wyłącznie na komputerze na którym zainstalowana jest gra. Mimo to, tworzenie własnego etapu to bardzo przyjemna zabawa, o ile przyzwyczaimy się do, nie zawsze wygodnego, ustawiania elementów za pomocą pada. Duże wrażenie sprawiają możliwości edytora takie jak modyfikacja terenu, wstawianie statycznych i interaktywnych elementów, pojazdów, zwierząt. Zabawa na własnoręcznie zbudowanym etapie jest świetna, i tym bardziej uwypukla wspomniana wadę, czyli brak możliwości podzielenia się takim tworem.
Wad edytora jest jeszcze parę: etapy jakie tworzymy są rozmieszczone na prostokątnej siatce i możemy wykorzystać tylko elementy które udostępnia nam program, a mimo całkiem przyzwoitej ich ilości, po pewnym czasie jednak może wdać się monotonia. Przeszkadza też ta „prostokątna” siatka, nie ma najmniejszych możliwości by zbudować tak plastyczne etapy jak w Story Mode – można rzec, że study we własnoręcznie stworzonych etapach aż straszą. Do tego należałoby dodać mało wygodne sterowanie oraz ogólnie mała intuicyjność budowy, może to być problematyczne dla mniejszych dzieci.
Największą głupotą natomiast, bo wada trudno to nazwać, jest samouczek oraz umiejscowienie samego edytora.
Edytor można znaleźć po przejściu któregokolwiek z etapów bonusowych, zresztą wykonanych w niniejszym programie i umiejscowionych w Skrytce Gringotta. A w ogóle to o istnieniu edytora dowiadujemy się dopiero gdy dany etap chcemy powtórzyć, w menu wyboru trybu rozgrywki pojawia się wtedy dodatkowa opcja. By jednak nie było za „łatwo”, przed zabawą w budowanie musimy zaliczyć cztery etapy samouczka.
Oczywiście sam samouczek jest bardzo przydatnym dodatkiem, jednak, abstrahując że powinien być bardziej rozbudowany, jest stworzony w formie zadań (skasuj balony, obniż teren tak by rybki znalazły się w wodzie itp.), których po jednokrotnym „zaliczeniu” nie można rozegrać ponownie! Tak więc, jak ktoś nieuważnie go przeszedł, to na naukę ma już za późno – pozostają własne eksperymenty, tym bardziej, że o jakimkolwiek przewodniku w instrukcji należy zapomnieć.
Miejmy nadzieję, że twórcy rozwiną idee edytora i stworzą w przyszłych grach naprawdę przydatne narzędzie, gdyż ogromny potencjał jest i szkoda niszczyć go takimi ograniczeniami.



Sama gra natomiast, mimo że powiela pomysły i jest jednak nieco odtwórcza, to jednak gwarantuje sporo godzin wyśmienitej zabawy. Do tego przesunięcie walki na dalszy plan, a skupienie się na najróżniejszych niespodziankach i zagadkach tylko wyszło jej na dobre. Ba! Zaryzykowałbym stwierdzenie, że jest to najlepsza Legowa gra z dotychczas wydanych! No cóż, pozostaje czekać na drugą część (czyli lata 5-7), która niewątpliwie w przyszłości nadejdzie.



Garść faktów o grze:
- 167 postaci do odkrycia (niestety większość to różne wariacje jednej, różniące się tylko strojem),
- 24 etapy zgrupowane po 6 na każdy rok nauki,
- na każdym etapie do zdobycia jest status Prawdziwego Czarodzieja (za zebranie odpowiedniej ilości monet) oraz herb Hogwartu,
- mnóstwo bonusów do zebrania w tym 20 czerwonych skrzynek odblokowujących dodatkowe usprawnienia, oraz 200 złotych klocków dających dostęp do dodatkowych etapów. Elementy te rozrzucone są zarówno po etapach jak i w hubach,
- 50 uczniów w niebezpieczeństwie do uratowania,
- wiele magicznych zdolności, świetnie sprawdzających się w tej formie rozgrywki,
- ogromy i najeżony bonusami hub w postaci Hogwartu,
- wiele godzin zabawy.

Plusy:
- ogromy, najeżony atrakcjami hub
- ciekawe i różnorodne etapy
- więcej zagadek, mniej walki
- humor
- bardzo ładna graficznie
- długi czas rozgrywki
- rozwój postaci i czary

Minusy
- scenariusz, a raczej jego brak
- ogromne uproszczenia i niewykorzystanie potencjału materiału źródłowego
- bez znajomości książek lub chociaż filmów, wiele etapów i bonusów będzie niezrozumiałych
- mało pojazdów
- niedopracowane latanie na miotle
- błędy techniczne
- brak możliwości grania poprzez sieć
- praktycznie wymagany pad
- momentami za ciemne lokacje, w których twórcy najwyraźniej się lubują
- po skończeniu Story Mode, w Hogwarcie cały czas pada deszcz...

Reasumując, mimo sporej ilości minusów, stoją one w cieniu plusów, a sama gra jest naprawdę świetną rozrywką i to zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Jeżeli komukolwiek podobała się któraś z wcześniejszych części serii, najnowsza jest praktycznie obowiązkowa, a dla miłośników Harrego Pottera to obowiązek zagrać!
Jeżeli natomiast ktoś nie zna tych gier, najwyższy czas się z nimi zapoznać, a wybór niniejszej będzie świetnym rozwiązaniem.
Gorąco polecam – warto!



I jeszcze mały bousik, na oficjalnej stronie gry dostępna jest prosta gra w zbijanie monet. Przyjemna zabawa, niestety na bardzo krótki czas: Currency Collector



* Widać że twórcy zdają sobie z tego faktu sprawę, widać to choćby po drugiej części Indiany Jonesa, w której oprócz wiodących etapów dotyczących czwartej części trylogii, uzupełniono też wydarzenia oparte na wcześniejszych filmach.


80/gme

Oceny z polskiej prasy:

CD-Action nr 08/2010 (181) sierpień (recenzja zajmuje dwie strony)
Ocena: 8, Grywalność: 8, Wideo: 7, Audio: 7
„Ziemia obiecana wszelkiej maści kolekcjonerów uwielbiających zaliczać gry na 100%.”
Podsumowanie (plusy/minusy):
+ Potter na wesoło nie stracił swojej pierwotnej magii
+ najlepsza gra z serii Lego
+ niewiarygodnie rozbudowana
+ zabawa w kooperacji szalenie wciąga
+ trzeba często główkować
- irytująca sztuczna inteligencja, gdy gramy solo
- sztywna kamera
- sterowanie na klawiaturze
- wpadki i babole techniczne

Komputer Świat Gry nr 5/2010 wrzesień (recenzja zajmuje jedną stronę)
Ocena jakości: 5.06 (bardzo dobra), Cena/jakość: bardzo dobra

Play nr 8/2010 sierpień (recenzja zajmuje jedną stronę)
Ocena: 87%
+ sympatyczne ludziki z klocków
+ proste, ale satysfakcjonujące zagadki
- jednak głównie dla dzieci

PSX Extreme Sierpień ’10 (156) (recenzja zajmuje dwie strony)
Ocena: 8, Grywalność: 8, Wideo: 7, Audio: 7
+ absurdalna ilość rzeczy do wykonania
+ kooperacja
+ duża porcja humoru
- sporadyczne bugi

NEO 7/2010 Lipiec (recenzja zajmuje dwie strony)
Ocena: 8.5
+ dobrze zbalansowana
+ nowe pomysły
- brak online
- brak edytorów
_________________
Recenzje i ciekawostki ze świata LEGO: 8studs
Ostatnio zmieniony przez nori 2010-09-28, 07:50, w całości zmieniany 4 razy  
 
 
 
Mikolaj 


Wiek: 24
Dołączył: 02 Lut 2008
Wpisy: 1044
Skąd: Międzychód
Wysłany: 2010-08-05, 22:48   

Znowu to samo? Ile można?

Przyznam się, że w Batmana nie grałem, podobnie w drugiego Indianę.Powodem była odtwórczość i schematyczność poprzedniej części, czyli Lego IJ. I w to też nie zagram. Ile razy TT będzie nam podawało tego samego kotleta, w innej panierce?
_________________
Ze smutku wory pod oczami jak Panasewicz.
Ostatnio zmieniony przez Mikolaj 2010-08-05, 22:49, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
 
 
Scrat 


Wiek: 26
Dołączył: 24 Cze 2008
Wpisy: 542
Skąd: Lubań/Wrocław
Wysłany: 2010-08-05, 23:00   

Póki się będzie sprzedawał.

Do recenzji jeszcze wrócę.
_________________
whbricks || facebook
 
 
 
Piterko 


Wiek: 27
Dołączył: 23 Sie 2008
Wpisy: 533
Skąd: Tomaszów Mazowiecki
Wysłany: 2010-08-05, 23:26   

Czekam na Clone Wars, ale skoro 3/4 wydanych gier od travelers tales przerobiłem to i tą dam radę xD Przychodzi mi niedługo egzemplarzyk na PC to się przetestuje.
 
 
 
ImpreSariO 


Wiek: 29
Dołączył: 24 Lut 2007
Wpisy: 578
Skąd: Wrocław, Wysoka
Wysłany: 2010-08-06, 02:55   

Nie lubię świata Harrego Pottera a tym bardziej jego osoby ale że grałem w wszystkie poprzednie gry TT to się przełamałem i zaliczyłem na 100%. Przyznam że miło się zaskoczyłem całą grą bo po Indianie Jonsie 2 byłem mocno rozczarowany. Książek nie czytałem i mam nadzieje że nigdy nie będę musiał przechodzić takich traumatycznych przeżyć ale wydaje mi się że chyba gra bardziej przypomina filmowe wersje Harrego. Czy to dobrze czy źle? Osobiście traktuje to jako plus mimo że pierwsze 4 części porażają głupotą. Czekam zdecydowanie na Years 5-8 bo tam coś się w miarę ciekawego dzieje no i trochę mroku się pojawia na szczęście. Musze się jednak odnieść do twojego podsumowania nori bo w wielu punktach myślę dokładnie na odwrót.

nori napisał/a:
- scenariusz, a raczej jego brak
- ogromne uproszczenia i niewykorzystanie potencjału materiału źródłowego
- bez znajomości książek lub chociaż filmów, wiele etapów i bonusów będzie niezrozumiałych


Brak scenariusza? Przyznam że filmy widziałem tylko raz i to dosyć dawno ale nie miałem żadnego problemu z zrozumieniem historii a uproszczenia są trafne i jak najbardziej na miejscu. Jakby nie patrzeć to jednak gra dla dzieci.

nori napisał/a:
- mało pojazdów
- niedopracowane latanie na miotle


Pojazdy w tych grach zawsze były tragiczne wiec mnie to bardzo cieszy ze jest tu ich tak mało. Miotłę na szczęście też ograniczyli do kilku momentów.

nori napisał/a:
- praktycznie wymagany pad


Dla mnie to plus bo jednak pad to spory komfort w przeciwieństwie do klawiatury chyba że chodzi o fpsy i strategie.

nori napisał/a:
Plusy:
- humor


Na pewno nie uznałbym humoru jako minus ale uważam że mało było zabawnych scen i sytuacji.

Przyznam że ilość gier z Lego zaczyna trochę wymykać się spod kontroli i przechodzenie każdej następnej może męczyć ale mimo wszystko dobrze się sprzedają i są coraz bardziej popularne więc niby kotlet znów odgrzany ale w smaku jak ten ulubiony.
Ostatnio zmieniony przez ImpreSariO 2010-08-06, 02:57, w całości zmieniany 2 razy  
 
 
 
Ither 
Boję się szalonych ludzi


Wiek: 28
Dołączył: 20 Sie 2008
Wpisy: 671
Skąd: SKUMPUTERA!!!
Wysłany: 2010-08-06, 03:42   

ImpreSariO napisał/a:
Książek nie czytałem i mam nadzieje że nigdy nie będę musiał przechodzić takich traumatycznych przeżyć


Co za bezsensowne, puste i co najważniejsze - głupie myślenie. Nie jestem jakimś wielkim fanem HP, po prostu lubię tę serię, ale co mnie irytuje najbardziej to stwierdzenie "Potter jest beznadziejny, nawet nie czytałem". To skąd wiesz, że jest beznadziejny? Wróżka Zębuszka zostawiła Ci pod poduszką notkę na ten temat zamiast dolara? Jesteś prekognitą? Dziadek Nostradamus, a prababcia Baba Jaga? Alternatywne, nowomodnickie podejście ludzi, którzy chcą się koniecznie czymś wyróżnić, więc znielubią coś, za czym przepada cała reszta. Zasada jest prosta - chcesz wydać na jakiś temat osąd, miej ku temu podstawy, przeczytaj to, a potem opisz traumę. Np. ja teraz z całą odpowiedzialnością powiem: Saga Zmierzch jest serią słabych i dziecinnych książek, które robią nastolatkom wodę z mózgu. Ale szybko się czyta. Skąd wiem? Bo przeczytałem w całości, bo zanim się na temat czegoś wypowiem to chcę się czegoś w tej kwestii dowiedzieć ~.~

Skąd moja pękająca żyła? Jasna sugestia z Twojej strony: kto przeczytał HP (przeszedł przez to traumatyczne dla Twojego rozwiniętego umysłu przeżycie), ten jest gorszy od Ciebie.

Skoro gra jest o latach 1-4 i bazuje na filmie to mam nadzieję w nią nigdy nie grać. Uważam, że filmy od 1 do 3 to porażka w dziedzinie kinematografii. I to taka, o której nie powinno się mówić, aby jak najprędzej o tym zapomnieć. Poza tym ta legowa grafika wygląda okropnie, nie sądzę żebym choć podjął próbę instalacji. Może jak kiedyś mi samo w łapy wpadnie, bo ja nie zrobię w tym kierunku nic. Recenzja dobra i poczytna, ale ostatnimi czasy nori trochę za bardzo wodę lejesz.

P.S. A jak mnie to usuniecie albo wyedytujecie, to będę to wklejał tyle razy, aż w końcu będziecie mieli podstawy, żeby mnie zbanować. Przynajmniej tak długo, dopóki Impresaria post będzie wyglądał jak wygląda.
_________________
LUGPol na Facebooku

Internetowy Winnetou.
 
 
 
 
glaz_pimpur 
VIP
OLD SKULL


Wiek: 42
Dołączył: 13 Maj 2008
Wpisy: 1135
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2010-08-06, 09:11   

Ither napisał/a:
ImpreSariO napisał/a:
Książek nie czytałem i mam nadzieje że nigdy nie będę musiał przechodzić takich traumatycznych przeżyć


Co za bezsensowne, puste i co najważniejsze - głupie myślenie. Nie jestem jakimś wielkim fanem HP, po prostu lubię tę serię, ale co mnie irytuje najbardziej to stwierdzenie "Potter jest beznadziejny, nawet nie czytałem". To skąd wiesz, że jest beznadziejny?


Jest beznadziejny Ither, jest. Czytałem, a raczej próbowałem czytać pierwsze 3 tomy. Takie czarno-białe flaki z olejem to były dobre 70 lat temu, jak powstawała fantastyka. Zresztą u Tolkiena i Lewisa występuje więcej boHaterów nie do końca jednoznacznych. Tutaj też się niby pojawiają, ale w ilościach raczej marginalnych. Słyszałem, że późniejsze tomy są pod tym względem lepsze, ale po rozczarowaniu po pierwszych częściach nie chciałem się męczyć dalej.

Co nie znaczy, że nie należy wyrażać zdania o książce nie czytając jej :)
I co nie znaczy, że nie podobają mi się zestawy LEGO z Harrym, mimo, ze w samą grę raczej nie zagram. Chyba już nie mam na to chęci/czasu/kasy.
_________________
Przejdź na złą stronę MOCy!
Ostatnio zmieniony przez M_longer 2010-08-06, 15:36, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
 
Aragorn 
Ÿ


Wiek: 23
Dołączył: 17 Cze 2010
Wpisy: 41
Skąd: Śląsk
Wysłany: 2010-08-06, 12:06   

ImpreSariO napisał/a:
Czekam zdecydowanie na Years 5-8

5-7 :P

nori napisał/a:

- mało pojazdów

A ilu pojazdów można się spodziewać w grze o Harrym Potterze? W książce i filmie za wiele ich nie było.

glaz_pimpur napisał/a:
Czytałem, a raczej próbowałem czytać pierwsze 3 tomy. Takie czarno-białe flaki z olejem to były dobre 70 lat temu, jak powstawała fantastyka.

Dla mnie pierwsze dwa tomy były beznadziejne, dlatego, że przed przeczytaniem książek obejrzałem filmy. Z kolejnymi było już o wiele lepiej. W niektórych momentach faktycznie było nudnawo, ale nie można oczekiwać od książki ciągłej akcji.

W grę może zagram, jak trochę stanieje. Przeszedłem LSW 1 i 2 oraz LIJ 1. W LIJ 2 zacząłem grać, ale po kilku misjach po prostu mi się znudziło. W Batmana nie grałem i nie mam zamiaru. Nigdy nie przepadałem za superbohaterami.
 
 
 
 
ImpreSariO 


Wiek: 29
Dołączył: 24 Lut 2007
Wpisy: 578
Skąd: Wrocław, Wysoka
Wysłany: 2010-08-06, 13:57   

Ither napisał/a:
Co za bezsensowne, puste i co najważniejsze - głupie myślenie. Nie jestem jakimś wielkim fanem HP, po prostu lubię tę serię, ale co mnie irytuje najbardziej to stwierdzenie "Potter jest beznadziejny, nawet nie czytałem". To skąd wiesz, że jest beznadziejny? Wróżka Zębuszka zostawiła Ci pod poduszką notkę na ten temat zamiast dolara? Jesteś prekognitą? Dziadek Nostradamus, a prababcia Baba Jaga? Alternatywne, nowomodnickie podejście ludzi, którzy chcą się koniecznie czymś wyróżnić, więc znielubią coś, za czym przepada cała reszta. Zasada jest prosta - chcesz wydać na jakiś temat osąd, miej ku temu podstawy, przeczytaj to, a potem opisz traumę. Np. ja teraz z całą odpowiedzialnością powiem: Saga Zmierzch jest serią słabych i dziecinnych książek, które robią nastolatkom wodę z mózgu. Ale szybko się czyta. Skąd wiem? Bo przeczytałem w całości, bo zanim się na temat czegoś wypowiem to chcę się czegoś w tej kwestii dowiedzieć ~.~


Nie napinaj się bo ci żyła pęknie jak sam napisałeś;) jakbyś czytał uważnie to byś wiedział ze widziałem wszystkie filmy i to mi wystarczy. Czyżby ekranizacje nie odnosiły się do fabuły książek? Pierwsze filmy fabularnie są porażająco głupie. Stad mój osąd ze dla mnie przeczytanie tych książek byłoby męczarnią.

Ither napisał/a:
Skąd moja pękająca żyła? Jasna sugestia z Twojej strony: kto przeczytał HP (przeszedł przez to traumatyczne dla Twojego rozwiniętego umysłu przeżycie), ten jest gorszy od Ciebie.


Zawsze wyrażam swoje zdanie i mój osobisty pogląd a więc ta sugestia tyczy się mnie i nie skierowałem tej wypowiedzi do nikogo. W tym momencie to ty mi narzucasz inny tok wypowiedzi siejąc bezsensowny zamęt.
 
 
 
Ither 
Boję się szalonych ludzi


Wiek: 28
Dołączył: 20 Sie 2008
Wpisy: 671
Skąd: SKUMPUTERA!!!
Wysłany: 2010-08-06, 14:35   

Glaz: no pamiętaj że tomy 1-3 są skierowane do 10-12 latków głównie, więc ognia tam nie ma ;D To jednak jest książka dla dzieci / młodzieży, więc tak trzeba do niej podejść. I absolutnie nie traktować jej jako arcydzieła w swojej dziedzinie, po prostu HP to dobra forma rozrywki, lepsza niż granie czy tv. Ale oddaję honor: 1-3 raczej bez ognia książkami.

U Tolkiena były jakieś szare postaci? Gollum i Boromir... i na tym się ten wykaz kończy. Nie ma bardziej przewidywalnej i oczywistej książki fantasy chyba. A momenty z Frodem i Samem są tak nudne, że można sobie żyły wypruć, żeby je nieco urozmaicić. Poza tym ile można słuchać o Złych nadciągających ze wschodu i Krainie Wielkich Nadziei Za Morzem Na Zachodzie. Buagam.

Impresario, mówienie o książce HP na podstawie jej ekranizacji to jak wypowiadanie się na temat:
- komiksu X-men na podstawie filmów
- gotowania na bazie książki kucharskiej
- hip-hopu usłyszawszy tylko Peje
- metalu usłyszawszy tylko Burzum

dodatkowo:

- napisanie Kamasutry na podstawie obserwacji

W skrócie: o kant **** potłuc.
_________________
LUGPol na Facebooku

Internetowy Winnetou.
Ostatnio zmieniony przez Ither 2010-08-07, 13:57, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
 
 
glaz_pimpur 
VIP
OLD SKULL


Wiek: 42
Dołączył: 13 Maj 2008
Wpisy: 1135
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2010-08-06, 14:55   

Ither napisał/a:
U Tolkiena były jakieś szare postaci? Gollum i Boromir... i na tym się ten wykaz kończy. Nie ma bardziej przewidywalnej i oczywistej książki fantasy chyba.

Ither, to jest klasyka sprzed wojny prawie. Początek gatunku. Od tego się zaczyna, jak się ma te 12-15 lat, a potem zwiększa wymagania. Co do HP to rzeczywiście napisana jest w języku dla 10-latków, fabułę też ma na tym poziomie, aczkolwiek słyszałem zdania psychologów, że dzieciom w takim wieku może zrobić kaszę z mózgu. Na pewno takową zrobili spece od marketingu robiąc hicior ze średniej książki.
_________________
Przejdź na złą stronę MOCy!
 
 
 
Mikolaj 


Wiek: 24
Dołączył: 02 Lut 2008
Wpisy: 1044
Skąd: Międzychód
Wysłany: 2010-08-06, 15:25   

ImpreSariO napisał/a:
Nie napinaj się bo ci żyła pęknie jak sam napisałeś;) jakbyś czytał uważnie to byś wiedział ze widziałem wszystkie filmy i to mi wystarczy. Czyżby ekranizacje nie odnosiły się do fabuły książek? Pierwsze filmy fabularnie są porażająco głupie. Stad mój osąd ze dla mnie przeczytanie tych książek byłoby męczarnią.

Filmy... Hm. Trzecia częśc jest dobra (Choć to raczej zasługa reżysera), reszta to dno zwłaszcza od czwartej części. ISO, bez urazy, ale ocenianie książek po filmie jest... głupie:)
_________________
Ze smutku wory pod oczami jak Panasewicz.
 
 
 
 
Ither 
Boję się szalonych ludzi


Wiek: 28
Dołączył: 20 Sie 2008
Wpisy: 671
Skąd: SKUMPUTERA!!!
Wysłany: 2010-08-06, 15:27   

Ja zacząłem to czytać jak miałem 11 lat i nie pamiętam, żebym miał kaszę z mózgu ;D Nie lubię "opinii psychologów". Wg psychologów wszystko szkodzi, łącznie z grami ~.~ Ale to temat na inną, szeroko zakrojoną dyskusję :D
_________________
LUGPol na Facebooku

Internetowy Winnetou.
 
 
 
 
glaz_pimpur 
VIP
OLD SKULL


Wiek: 42
Dołączył: 13 Maj 2008
Wpisy: 1135
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2010-08-06, 15:59   

Ither napisał/a:
Ja zacząłem to czytać jak miałem 11 lat i nie pamiętam, żebym miał kaszę z mózgu


Sam sie podkładasz:))))
_________________
Przejdź na złą stronę MOCy!
 
 
 
Ither 
Boję się szalonych ludzi


Wiek: 28
Dołączył: 20 Sie 2008
Wpisy: 671
Skąd: SKUMPUTERA!!!
Wysłany: 2010-08-06, 16:11   

glaz_pimpur napisał/a:
Ither napisał/a:
Ja zacząłem to czytać jak miałem 11 lat i nie pamiętam, żebym miał kaszę z mózgu


Sam sie podkładasz:))))


:D :D

Strzelaj póki leżę!
_________________
LUGPol na Facebooku

Internetowy Winnetou.
 
 
 
 
Wyświetl wpisy z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich wpisów
Nie możesz usuwać swoich wpisów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

phpBB by przemo  
Strona wygenerowana w 0,135 sekundy. Zapytań do SQL: 10